صفحه اصلي | آرشیو اخبار | معرفی دانشگاه | چارت سازمانی | تماس با ما
سه شنبه ٠٢ خرداد ١٣٩٦
اخبار > افسردگی در زنان


  چاپ        ارسال به دوست

به گزارش امین دوست از معاونت امور بهداشتی

افسردگی در زنان

 الهام مهدخواه کارشناس سلامت روان حوزه معاونت امور بهداشتی دانشگاه در خصوص افسردگی در زنان می گوید:

افسردگی بیماری است که در آن، خلق فرد غمگین است و علاقه اش را به کارهایی که قبلا انجام می داده است از دست می دهد. همچنین عملکرد روزانه اش مختل می شود و این شرایط حداقل به مدت 2 هفته ادامه می یابد. همچنین کاهش انرژی، تغییراتی در میزان خواب و اشتها، بیقراری و اضطراب، فقدان قدرت تصمیم گیری، احساس بی ارزشی، عذاب وجدان، ناامیدی، فکر آسیب به خود و یا خودکشی نیز در فرد افسرده وجود دارند.

مطابق گزارش سازمان جهانی بهداشت، بار بیماری افسردگی تا چندی دیگر به بیشترین بار بیماری ها در دنیا و به رتبه اول خواهد رسید و سال های از دست رفته عمر (یکی از شاخص های اصلی در تعیین بار بیماری ها) ناشی از بیماری مذکور بسیار افزایش خواهد یافت. در این بین بررسی ها حاکی از آن است که نرخ افسردگی در زنان بیش از مردان است. عوامل متعددی موجب بالا رفتن نرخ افسردگی در زنان شده است مانند:  تفاوت های هورمونی، اثرات هورمون های زنانه، تفاوت در سیستم فیزیولوژیک و واکنش پذیری و هیجان خواهی در زنان، اثرات زایمانی، یاِئسگی و سایر موارد زیست شناختی در این رابطه موثر هستند. همچنین تفاوت در فشار های روانی ـ اجتماعی زنان و مردان یکی دیگر از مواردی است که باعث افزایش افسردگی در زنان می شود که برخی از موارد آن به شرح زیر است:

میزان بدرفتاری های جسمی و جنسی در کودکی در دختران بیشتر است. زنان در مقایسه با مردان بیشتر در معرض عوامل استرس زای مزمن مانند فقر، مسئولیت مراقبت از فرزند و افراد بیمار خانواده قرار دارند. در جوامع مختلف بر اساس فرهنگ، محدودیت های اجتماعی بیشتر برای زنان در مقایسه با مردان وجود دارد و همین طور نقش هایی که در جامعه برای زن تعریف می شود مثل مادر، پرستار و مراقبت کننده و غیره و محدودیت های ناشی از آن ممکن است زنان را از فعالیت های مثبت و مورد علاقه شان بازدارد. برای زنان تایید و صمیمت و پذیرش از طرف اطرافیان در روابط بین فردی اهمیت بسیار زیادی دارد و بنابراین آن ها در برابر از دست رفتن روابط و فقدان، آسیب پذیرتر هستند.

علایم افسردگی در زنان چیست؟

علایم افسردگی را می توان در یک تقسیم بندی ساده به گروه علایم جسمانی و علایم روانی تقسیم کرد: علایم جسمی افسردگی شامل: خستگی، کاهش انرژی، دردهای جسمانی که گاهی فرد فکر می کند بیماری جسمی دارد. انواع اختلالات خواب، مثل کم خوابی شبانه، پرخوابی، منقطع بودن خواب، کابوس های شبانه، دیر به خواب رفتن، بی اشتهایی، پراشتهایی، کندی در حرکات، بی قراری، بی نظمی های دوران قاعدگی، کاهش میل و عملکرد جنسی، می باشد.

علایم روانی افسردگی شامل: عدم تمرکز، نشخوار ذهنی (ناتوانی در کنترل افکار منفی) در مورد مشکلات و عیب ها، تجربه علایم اضطراب، انزوا و گوشه گیری، احساس نومیدی و غمگینی، احساس بی ارزشی، افکار مرگ و خودکشی و داشتن نقشه و برنامه ریزی در این مورد، می باشد

نکته قابل توجه این است که می توان به طور موثری از بروز افسردگی پیشگیری کرد و آن را به طور کامل درمان نمود. درمان معمولا شامل داروهای ضد افسردگی و یا درمان های روانشناختی و یا ترکیبی از هر دو است.

در این میان، حرف زدن با افراد قابل اعتماد می تواند قدم اول بهبودی باشد. حرف زدن در مورد افسردگی با یک عضو خانواده، دوست و یا درمان گر نقشی کلیدی در آغاز درمان ایفا  می کند. در حالی که تشخیص قطعی افسردگی توسط روان شناسان، پزشکان و روان پزشکان انجام خواهد گرفت، آگاهی از علایم بیماری و مراجعه به موقع و دریافت مشورت های تخصصی می تواند مسیر درمان را کوتاه و بازگشت به زندگی عادی را سرعت ببخشد.

در نهایت، مادر سالم به ویژه از نظر سلامت روان، فرزندان سالم تری را تربیت خواهد کرد. مادری که نتواند نیازهای عاطفی کودک خود را به نحو صحیح برآورده کند مسلما هم خود دچار مشکلات جدی روان شده و هم فرزند او شرایط رشد و نمو مناسبی را تجربه نخواهد کرد و برای او که الگوی مناسبی مانند یک مادر سالم در پیش نداشته باشد، انتظار بروز انواع مشکلات روانی را در آینده خواهد داشت.خ

 


١١:٠٢ - شنبه ٢٦ فروردين ١٣٩٦    /    شماره : ١٣٧٤٥    /    تعداد نمایش : ٢٨٨


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج